ΤΙ ΕΊΝΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΝΤΙΚΉ -You Τube

ΤΙ ΕΊΝΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΝΤΙΚΉ Ορθοδοντική είναι η ειδικότητα της οδοντιατρικής που ασχολείται με τη διάγνωση, πρόληψη και θεραπεία ανωμαλιών του προσώπου και των οδοντικών τόξων που προκαλούνται από στραβά, συνωστισμένα ή προεξέχοντα δόντια ή από γνάθους που δεν αναπτύσσονται αρμονικά μεταξύ τους. Η ορθοδοντική θεραπεία επεμβαίνει για να δημιουργήσει ένα ιδανικό αισθητικά και λειτουργικά οδοντοσκελετικό σύστημα,προσαρμοσμένο στις ανατομικές και λειτουργικές ιδιαιτερότητες του κάθε ασθενή. Ο στόχος της ορθοδοντικήςΗ ορθοδοντική έχει σαν στόχο την αποκατάσταση της ομαλής λειτουργίας του στόματος και της αισθητικής του προσώπου.

  • Ορθοδοντική παιδιών Η ορθοδοντική θεραπεία στα παιδιά μπορεί να διακριθεί σε τρείς κύριες κατηγορίες: 1. Προληπτική ορθοδοντική θεραπεία Αφορά παιδιά περίπου 6-8 ετών, και έχει ως στόχο την προσπάθεια πρόληψης δημιουργίας κάποιου μελλοντικού ορθοδοντικού προβλήματος. 2. Κατασταλτική ορθοδοντική θεραπεία Στοχεύει στην καταστολή ενός ορθοδοντικού προβλήματος το οποίο έχει εμφανισθεί και βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο. 3. Επανορθωτική ορθοδοντική θεραπεία Είναι η ολοκληρωμένη ορθοδοντική θεραπεία μετά την δημιουργία και εγκατάσταση ενός ορθοδοντικού προβλήματος.
  • Ορθοδοντική ενηλίκων Οι νέες εξελίξεις της επιστήμης κάνουν την ορθοδοντική θεραπεία πλέον προσιτή και στους ενήλικες ασθενείς, λόγω των διακριτικών σύγχρονων μηχανισμών, με αποτέλεσμα την εξάλειψη του αισθητικού προβλήματος. Για να δείτε τους σύγχρονους ορθοδοντικούς μηχανισμούς ενηλίκων πατήστε εδώ. Η ορθοδοντική θεραπεία στους ενήλικες έχει αποκλειστικά επανορθωτικό στόχο, διότι το ορθοδοντικό πρόβλημα είναι ήδη εγκατεστημένο ή ακόμα και επιβαρυμένο απο τη γενικότερη οδοντιατρική κατάσταση του στόματος. Η επανορθωτική θεραπεία των ενηλίκων μπορεί να διακριθεί σε: 1. Συντηρητική ορθοδοντική θεραπεία Στη συντηρητική ορθοδοντική θεραπεία το ορθοδοντικό πρόβλημα αντιμετωπίζεται μόνο οδοντικά, δηλαδή αποκλειστικά με μετακινήσεις των δοντιών. Σε περίπτωση που συνυπάρχει σκελετικό πρόβλημα, αυτό καλύπτεται συμβιβαστικά με αντιστάθμιση των δοντιών εφόσον αυτό είναι δυνατό. 2. Προ-προσθετική ορθοδοντική θεραπεία Πριν απο την τοποθέτηση μιας προσθετικής αποκατάστασης ή ενός εμφυτεύματος απαιτείται σε πολλές περιπτώσεις η διευθέτηση των δοντιών ή των ριζών τους αντίστοιχα, σε μια επιθυμητή θέση. Διαφορετικά η τοποθέτηση της αποκατάστασης μπορεί να είναι δύσκολη ή και αδύνατη. Απαραίτητη είναι στις περιπτώσεις αυτές η συνεργασία του ορθοδοντικού με τον οδοντίατρο για να τεθούν οι στόχοι της θεραπείας. 3. Περιοδοντική – ορθοδοντική θεραπεία Η περιοδοντική νόσος είναι ασθένεια των στηρικτικών ιστών των δοντιών των ενηλίκων. Χαρακτηρίζεται απο απορρόφηση του οστού, μεταναστεύσεις δοντιών και δημιουργία μεσοδόντιων διαστημάτων. Η ορθοδοντική θεραπεία βοηθά στην επαναφορά των δοντιών στη αρχική τους θέση ή ακόμα στην πλήρη αποκατάσταση της σύγκλεισης. Καθ’ολη όμως τη διάρκεια μιας ορθοδοντικής θεραπείας σε υπόβαθρο περιοδοντικής νόσου, απαιτείται παράλληλη παρακολούθηση του περιοδοντίου απο τον οδοντίατρο ή τον περιοδοντολόγο. 4. Χειρουργική ορθοδοντική θεραπεία Ο συνδυασμός ορθοδοντικής θεραπείας και γναθοχειρουργικής επέμβασης επιλέγεται μόνο για τις περιπτώσεις ενηλίκων ασθενών με σοβαρές σκελετικές δυσαρμονίες των γνάθων, όπου μόνη της η ορθοδοντική θεραπεία δεν μπορεί να επιτύχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Στις περιπτώσεις αυτές απαιτείται η βοήθεια γναθοχειρουργού.
  • Ορθοδοντική ειδικών ασθενών Στην κλινική ειδικών ασθενών θεραπεύονται παιδιά, έφηβοι ή ενήλικες ασθενείς με ιδιαίτερα προβλήματα ανάπτυξης ή διάπλασης. Οι ειδικές αυτές περιπτώσεις αφορούν ασθενείς με: 1. Σχιστίες του χείλους ή/και της υπερώας (χειλεογναθουπερωιοσχιστίες) 2. Ρευματοειδή αρθρίτιδα, η οποία επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τις κροταφογναθικές διαρθρώσεις και την ομαλή ανάπτυξη της κάτω γνάθου και του προσώπου. 3. Σύνδρομα που εκδηλώνουν τόσο διαταραχές στο στοματογναθικό σύστημα όσο και κρανιοπροσωπικές ανωμαλίες (π.χ. σύνδρομο Crouzon, σύνδρομο Apert, ημιπροσωπική μικροσωμία, αχονδροπλασία). 4. Γενικές νόσους που επιδρούν στην ανάπτυξη των γνάθων και του προσώπου (π.χ. ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης)